otwock24

Przypominam o możliwości zamieszczania w otwock24 informacji o lokalnych organizacjach pożytku publicznego, starających się o wpłaty 1 proc. z podatku dochodowego. Zbliża się czas rozliczenia z fiskusem, temat staje się więc znów aktualny. Dziś na specjalnej podstronie serwisu pojawiło się ogłoszenie otwockiego oddziału Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.

“Nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego Pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie.” (Łk 2,6-7)

Mówi się o tych świętach, że to najbardziej rodzinne ze świąt. Najcieplejsze, mimo chłodu wokoło. Pełne kolorowego blasku, ale jednocześnie spokoju, łagodności i takiej wyciszonej powagi bez nadęcia. Zrozumiałe, przecież wobec drobnej, bezbronnej istoty, nawet wilczyca tłumi w sobie instynkt drapieżnika i karmi twórców Rzymu. Takie narodziny mogą w sercach wielu rozniecić na nowo wspomnienie bezpiecznego dzieciństwa, z jego beztroską, ufnością i klimatem, którego nie sposób przywrócić, ale do którego warto powracać choćby wspomnieniem. Najbardziej rodzinne ze świąt potrafią być tym samym najtrudniejsze, jak to w rodzinie. Ciekawe, czy w nazaretańskim domu świętowano Jezusowe urodziny. Czy w ten jeden dzień w roku jakoś szczególniej wracali myślą Józef z Maryją do tamtej betlejemskiej nocy. Być może tak było, a być może nie. Tyle było nazajutrz po tamtym narodzeniu w życiu ich rodziny przeżyć niezwykłych, że zapełniały wszystkie zakątki umysłu, pamięci, a nawet uczuć.

Czytaj dalej →

Linia SKM S1 będzie nadal dojeżdżała do Otwocka. Jak podaje w komunikacie prasowym Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie, ogłosił to 22 grudnia, na specjalnej konferencji prasowej, dyrektor ZTM Leszek Ruta. – Mieszkańcy podwarszawskich miejscowości mogą spać spokojnie – powiedział. – Wspólny Bilet zostanie utrzymany! Następnie podpisał porozumienie z prezydentem Otwocka Zbigniewem Szczepaniakiem.  – Negocjacje były trudne, ale nie może być inaczej, gdy chodzi o pieniądze, i to pieniądze publiczne – powiedział prezydent Otwocka. – Dziękuję ZTM za otwarcie na propozycje i wyrozumiałość w czasie negocjacji. Podziękowania należą się również pozostałym gminom naszego powiatu i władzom powiatu za wsparcie.

“Pojawił się człowiek posłany przez Boga. Wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: Kto ty jesteś? Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali?” (por. J 1,6 i 19 i 22)

Na jerozolimskiej stolicy zasiadał Sanhedryn i śmietanka tamtejszej starszyzny. Sumienie narodu. Najwyższe autorytety. Specjaliści od spraw, które prostaczkom w głowach się nie mieszczą. Tacy schodzą ze swych tronów tylko na spotkanie równych sobie. Nawet na spotkanie człowieka, do którego ciągną tłumy, oni nie pójdą. To dla nich dyshonor. Poślą umyślnych z zapytaniem, by wybadać, sprawdzić, wysondować. A potem? Być może przyjdzie trochę się przesunąć i zrobić na stolicy miejsce dla jeszcze jednego wielkiego. Zazwyczaj jednak wystarczy mocą swej władzy orzec, że to fałszywy prorok. I znów na jakiś czas będzie spokój.

Bardzo ważny polski arcybiskup ogłosił ostatnio, że niewierzący dzielą się na zawinionych i niezawinionych. I że z tymi pierwszymi Kościół rozmawiał nie będzie. Tą wypowiedzią hierarcha podwójnie zadarł z Najwyższym. Po pierwsze biorąc na siebie niewykonalne dla człowieka zadanie rozróżnienia jednych niewierzących od tych drugich. Po drugie zaś zwalniając się z obowiązku, przypomnianego ostatnio przez papieża Benedykta, tego z Niemiec, by słuchać, co Bóg ma Kościołowi do powiedzenia przez takich niecertyfikowanych niewierzących.

Czytaj dalej →

Byłem wczoraj na przedpremierowym pokazie filmu „80 milionów” Waldemara Krzystka (tego od „Ostatniego promu” i „Małej Moskwy”). Nie jestem krytykiem filmowym, a sztukę odbieram na zasadzie „podoba mi się, nie podoba mi się”. Tyle. Mnie się ten film podobał, polecam.

To właściwie trochę hollywoodzkie kino akcji, bo jest w tym filmie i prawie napad na bank, i dinozaury (jeden z nich pisze ten tekst), trochę strzelają, jest bijatyka i piękna naga kobieta. Film dotyczy prawdziwych najnowszej, ale już jednak historii, wydarzeń sprzed 30 lat. Dotyczy 80 milionów złotych, które Józek Pinior, skarbnik dolnośląskiej Solidarności z Wrocławia, wypłacił tuż przed stanem wojennym i ukrył u arcybiskupa Gulbinowicza. Pieniądze pochodziły ze składek członkowskich i służyły wydatkom statutowym oraz do wzajemnej, solidarnej pomocy potrzebującym. Tak też zostały spożytkowane w czasie stanu wojennego, o czym dokładnie opowiedział Pinior na I zjeździe Solidarności dolnośląskiej po roku 1990. Jako zawodowy księgowy złożył wówczas rzetelne sprawozdanie finansowe. Z tych pieniędzy pomagano przetrwać robotnikom wyrzuconym z pracy, rodzinom internowanych, udzielano pomocy rannym w starciach z ZOMO itp.

Czytaj dalej →

Jest taka niepisana zasada, niestety w naszych czasach nie wszyscy o niej pamiętają, że należy bronić słabszych, niezaradnych, zagubionych i zahukanych. Ksiądz Adam Boniecki do żadnej z tych kategorii nie należy. Wiele wskazuje na to, że tego rodzaju cechami charakteryzują się raczej jego adwersarze. Szczerze im współczuję. Jakich to mają teraz użyć argumentów, i to publicznie, by uzasadnić dyscyplinujące księdza Bonieckiego sankcje, którym on przecież bez cienia sprzeciwu gotów się podporządkować. Właściwie to współczuję im również z tego powodu, że teraz niezwykle trudno będzie znaleźć sensowne i satysfakcjonujące, przynajmniej niektórych, wyjście z tej sytuacji. Kto wypije tak nawarzone piwo? Kto poskleja to, co jednym ruchem rozbito w drobiazgi?

Czytaj dalej →

Zdarza się w życiu i tak, że zwykła znajomość z pracy przeradza się nie tyle może w przyjaźń, co pewną zależność od drugiej osoby. Coś na kształt „niezapomnienia”. Możemy nie widywać się latami i miesiącami, ale wracamy myślami do tego kogoś, bo odcisnął na naszym życiu wyraźne piętno. Tak jest w moim przypadku z Tadziem Brosiem.

Poznaliśmy się, gdy on był już gwiazdą „Teleranka” i telewizji. Ja pracowałem wówczas w estradzie (ZWE ZPR, jeśli komuś mówią coś te skróty). Nazwisko Tadeusza padło z ust Majki Jeżowskiej, gdy po sukcesie serii zimowych koncertów „Wszystkie dzieci nasze są” planowaliśmy imprezy wakacyjne. Jako odpowiedzialny za wymyślanie tematyki widowisk, scenariuszy i casting postawiłem na postacie z niezwykle popularnej wówczas dobranocki – Smerfy. Tak narodziło się mega widowisko plenerowe „Smurfy dzieciom”. Zachowuję pisownię oryginalną, bo nie istniała jeszcze wówczas spolszczona forma nazwy tych niebieskich stworków. Był rok 1988. Stadion X-lecia, Warszawa. Osiemdziesiąt tysięcy sprzedanych biletów, wioska Smerfów wybudowana przez Przemka Lewandowskiego, niezwykle zdolnego scenografa telewizyjnego, Majka Jeżowska i zespół Papa Dance przy mikrofonach, polscy kaskaderzy samochodowi na bieżni, tancerze Teatru Żydowskiego w niebieskich kostiumach na płycie stadionu i on, Tadeusz Broś, wodzirej, konferansjer, animator całej imprezy.

Czytaj dalej →